ดอกเอ๋ย เจ้าดอกไม้ .. ...........เคยบานใน ใจหนุ่มสาว
หนหลัง เมื่อครั้วคราว ........... ตุลาครั้ง ยังเยาวัย
ขุนทอง เจ้าไปปล้น............. ... ตะวันพ้น เลยยอดไผ่
หนุ่มน้อย หน้ามหาลัย........ .. ควงสาวไป ไล่เผด็จการ
เสียงปืน ดังกราดก้อง ........... ท่วงทำนอง รวดร้าวราน
ก้มหมอบดู หมู่สังหาร............ น้ำตาซ่าน เลอะลานดิน
หน้าใสๆ เจ้าเปื้อนฝุ่น.......... .. กระไออุ่น ฤดีถวิล
"ประชาธิปไตย" เคยได้ยิน... .. โบกโบยบิน อยู่แสนไกล
ป้ายประท้วง ดวงหน้าซื่อ......... หนุ่มสาวคือ "มวลดอกไม้"
ล้มเกลื่อน เปื้อนดินทราย......... มวลดอกไม้ ใต้บาทา
ขุนทอง เจ้าไปปล้น............... ... ตะวันโพ้น จนลับลา
หนุ่มน้อย เจ้าคอยท่า................ สาวไม่มา มหาลัย
ดอกไม้ ดอกไม้ ... ......................ไม่บาน
บทเพลง ขับขาน ....................... ร้าวรานทรวงใน
ดอกไม้ ไม่บาน ......................... เนิ่นนาน ปานใด
หนุ่มสาว ไม่ไป...................... ... ร่วมไล่ รัฐมาร
