ฟากฟ้าตะวันออกปลดปล่อยเจ้านกแสงตะวัน
โผปีกสีทอง ห่มคลุมผนังตึก
กาแฟดำเพื่อนสนิท จูงมือมายืนริมระเบียง
เฝ้ารอนายไปรษณีย์ ผู้ไม่เคยแวะเวียน
เสียงแจ้ว ๆ ของผู้ประกาศข่าว
แว่วมาจากห้องเช่าข้าง ๆ
ฟังว่าผู้คนยังล้มตาย
คลับคล้ายนกกระดาษนับล้านล้วนเปล่าดาย
ข่าวความทุกข์ยาก
นำความขมปร่ามาเพิ่มรสให้กาแฟดำ
แฝงนัยความหมายว่าพรุ่งนี้ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ยามเช้าลมหนาวกวักมือเรียกอยู่นอกหน้าต่าง
ผู้ประกาศข่าวสาว ส่งข่าวคราวการเข่นฆ่าเสียงแจ้ว ๆ
คลับคล้ายว่า ปกติของยามเช้า
เราต่างสนทนากับความทุกข์ยากและการฆ่าฟัน
..... โอ้ยามเช้าเอย
From "สายลมและคนรัก"
