สายฝนและสายน้ำ - เสกสรรค์ ประเสริฐกุล

เมื่อแหงนมองดูเวิ้งฟ้า
เห็นปุยเมฆคล้ำหม่น
ข้างใจอาจครุ่นคิดถึงบางสิ่งบางอย่าง
ที่มีอาจระบุชัดว่ามีรสชาติเช่นไร
ฟ้าชื้น เมฆต่ำ...
บางครั้งก็กดทับหัวใจคน
ครั้นเมื่อสายฝนพร่างพรูลงมา
พลัน.... บุรุษแกร่งกล้า
ก็อาจกลายเป็นชายชราเปลี่ยวเหงา
ขดร่างมองหยาดฝน....
ไหลเลาะสู่สายธารความทรงจำ
หญิงสาวกี่คนเคยเปลือยร่างกลางสายน้ำ
และเปลือยใจริมฝั่งธาร.....
นักรบกี่คนเคยเดินฝ่าม่านฝนหม่นหนาว
เพียงเพื่ออำพราง... หยาดน้ำตา