ข้านี้หรือ คือพระพรหม ประกาศิต...
สิงสถิต เหนือตึก ไทยคู่ฟ้า...
เหวยๆ ไอ้จัญไร ที่ไหนมา...
บังอาจทา ชาดแดง แฝงทับองค์...
มันเสแสร้ง มุสา มากำหนด...
เสพูดปลด บูรณะ พระประสงค์...
เอาชื่อกู ไปคอรัปชั่น มันทำลง...
จะสาปส่ง เสียให้สิ้น แผ่นดินไทย...
นับแต่สร้าง กรุงเทพฯ แทนกรุงศรีฯ...
ประเทศนี้ จะแตกแยก ก็หาไม่...
ผ่านศึก สงคราม แม้นยามใด...
ก็ยังคง ความเป็นไทย ตลอดมา...
แล้วพวกสู เป็นใคร ที่ไหนเล่า?
จะล้มเจ้า เอาไพร่ มาใหว้ข้า...
มึงไม่รู้ว่า กูก็เจ้า เขาตั้งมา...
เสือกมาทา สีข้า เป็นไพร่แดง...
หมู่บ้าน คอมมิวนิสต์ ที่ติดตั้ง...
มึงอย่าหวัง จะเป็นได้ ไอ้กำแหง...
อีกไม่นาน รัฐบาล จะลงแดง...
จะเปลี่ยนแปลง ปฎิวัติ ขจัดมาร...
จะส่งมึง ไปเขมร เป็นเป็นไพร่...
ไปเล่นไพ่ กันให้สุข สนุกสนาน...
ไม่ต้องกลับ มาเมืองไทย ไม่ต้องการ...
ดัดสันดาน กันให้พอ ตามพ่อมึง"...
