โองการแช่งน้ำ - วงตาวัน

ฟ้าเคือง ดินโกรธ ฝนจาง บอกลางร้าย
แผ่นดินแล้ง เกินจะปลูกสิ่งไหน
ภัยจะโถมทะลายเมืองคน
ผองคนโกงโลภ คว้าครองอย่างใจตน
ทุกสิ่งในโลกนี้ เป็นอย่างไรไม่สน
ตนจะผลาญซะจนสิ้นพันธุ์
ร้อยคนร่วมสร้าง ล้านคนหลากดีร้าย
อยู่รวมกัน คนและสัตว์ทั้งหลาย
ในแผ่นฟ้าและดินเดียวกัน

เพียงคนเท่านั้นเป็นใหญ่
ลืมคุณฟ้าให้กำเนิด
เบียดเบียนชีวิตกัน
แข็งขืนจะฝืนลิขิต
วงจรชีวิตจะสั้น
ไฟจะเผาล้างพันธุ์คนพาล

เบื้องบนฟ้าจะกดลงมา
เบื้องต่ำน้ำจะกลบภูผา
ล้างมารครองเมือง
ดับยุคเข็ญประหัตประหาร
ผู้คนล้มตายดั่งผักปลา
คำสาปฟ้าและดินลงทัณฑ์

ขุนพลคนใหญ่
ขุนนางกร่างเปรื่องไป
ลืมวันที่หลั่งรินน้ำ
ลืมคำที่เคยให้ไว้
ไม่รักษาสัญญาฟ้าดิน