หัวใจของพ่อแม่
ยามเมื่อลูกแย้มยิ้ม
ใจนั้นก็กลับเป็นฟ้ากว้าง
ฟ้าที่สูงเหมือนผู้ใหญ่ (ลูกเคยบอก)
ก้มลงมองดูรอยยิ้มผีเสื้อของลูก
โบยบินไปในทุ่งดอกไม้
และทุ่งดอกไม้นั้นคือเสียงหัวเราะของลูก
คือกลีบอ่อน ดอกดวง
และจุดแต้มหลากสีสัน
ซึ่งพากันร้องเพลง
อยู่ในแสงแดดอ่อนฉาย
และแสงแดดอ่อนละมุนนั้น
ฉายฉานออกมาจาก
ห้วงจินตนาการและความฝันของลูก
ยามเมื่อลูกท่องเที่ยวไปใน
อาณาจัรไร้เดียงสานั้น
ที่ซึ่ง 'ความจริง' ในโลกของผู้ใหญ่
ไม่สามารถย่างกรายเข้าไปถึง
และยามเมื่อลูกเล่นซน
ลูกยิ้ม ลูกหัวเราะ
พ่อและแม่แลเห็นผีเสื้อ
เห็นทุ่งดอกไม้และแสงแดด
อยู่ในดวงตาของลูก
และยามเมื่อลูกร้องไห้
ละอองฝนและหยาดน้ำค้าง
ก็ฉายแววอยู่ในนั้น
ฟากฟ้าใจของพ่อแม่นั้น
กว้างใหญ่ไพศาล
โอบกอดลูกไว้ในทุกฤดูกาล
ในทุกข์สุขและทุกความผันผวนของชีวิต
ยามเมื่อลูกแย้มยิ้ม
ใจนั้นก็กลับเป็นฟ้ากว้าง
ฟ้าที่สูงเหมือนผู้ใหญ่ (ลูกเคยบอก)
ก้มลงมองดูรอยยิ้มผีเสื้อของลูก
โบยบินไปในทุ่งดอกไม้
และทุ่งดอกไม้นั้นคือเสียงหัวเราะของลูก
คือกลีบอ่อน ดอกดวง
และจุดแต้มหลากสีสัน
ซึ่งพากันร้องเพลง
อยู่ในแสงแดดอ่อนฉาย
และแสงแดดอ่อนละมุนนั้น
ฉายฉานออกมาจาก
ห้วงจินตนาการและความฝันของลูก
ยามเมื่อลูกท่องเที่ยวไปใน
อาณาจัรไร้เดียงสานั้น
ที่ซึ่ง 'ความจริง' ในโลกของผู้ใหญ่
ไม่สามารถย่างกรายเข้าไปถึง
และยามเมื่อลูกเล่นซน
ลูกยิ้ม ลูกหัวเราะ
พ่อและแม่แลเห็นผีเสื้อ
เห็นทุ่งดอกไม้และแสงแดด
อยู่ในดวงตาของลูก
และยามเมื่อลูกร้องไห้
ละอองฝนและหยาดน้ำค้าง
ก็ฉายแววอยู่ในนั้น
ฟากฟ้าใจของพ่อแม่นั้น
กว้างใหญ่ไพศาล
โอบกอดลูกไว้ในทุกฤดูกาล
ในทุกข์สุขและทุกความผันผวนของชีวิต
