ลมหายใจสุดท้ายใกล้จะลับ
เจียนชีพดับแล้วลาจันทาพี่
เราคงต้องร้างไกลในวันนี้
ท่วมทุกข์แผดผลาญฤดีให้อาดูร
สำลักเลือดร่ำไห้หทัยเศร้า
โศกใดเท่าร่างทุรนจนสิ้นสูญ
แต่ทุกข์แท้เท่าใดไม่เปรียบปูน
เจ้าจะพูนเทวษท้นถึงพี่ยา
เพียงพีชพรรณเขาพรากให้จากน้ำ
นทีต่ำเหือดแห้งแล้งวัสสา
พี่เหือดแห้งแล้งใจยิ่งใดมา
เพราะรู้ว่าจันทาระทมใจ
เช่นฝนพรำพรมพนาไม่ราร้าง
สุชลพร่างพรมพักตร์ไม่หักหาย
โศกของพี่ครั้งนี้ยิ่่งกว่าโศกใด
เพราะเจ้าทุกข์ระทมใจถึงพี่ยา
เจียนชีพดับแล้วลาจันทาพี่
เราคงต้องร้างไกลในวันนี้
ท่วมทุกข์แผดผลาญฤดีให้อาดูร
สำลักเลือดร่ำไห้หทัยเศร้า
โศกใดเท่าร่างทุรนจนสิ้นสูญ
แต่ทุกข์แท้เท่าใดไม่เปรียบปูน
เจ้าจะพูนเทวษท้นถึงพี่ยา
เพียงพีชพรรณเขาพรากให้จากน้ำ
นทีต่ำเหือดแห้งแล้งวัสสา
พี่เหือดแห้งแล้งใจยิ่งใดมา
เพราะรู้ว่าจันทาระทมใจ
เช่นฝนพรำพรมพนาไม่ราร้าง
สุชลพร่างพรมพักตร์ไม่หักหาย
โศกของพี่ครั้งนี้ยิ่่งกว่าโศกใด
เพราะเจ้าทุกข์ระทมใจถึงพี่ยา
