ทักษิณ ไม่สำนึก (๒) - ภู-ติ-รัก

* โทษท่านผู้อื่นเพี้ยง เมล็ดงา
ปองติฉินนินทา ห่อนเว้น
โทษตนเท่าภูผา หนักยิ่ง
ป้องปิดคิดซ่อนเร้น เรื่องร้ายหายศูนย์ ฯ

๑ โหย...โหย...แลใจหาย
เกียรติเจ้านายนั้นดับสูญ
เศร้าโศกสุดอาดูร
จะเกื้อกูลอย่างไรกัน

๒ นายใหญ่และนายหญิง
อีกลูกลูกถูกโรมรัน
ลบเหลี่ยม ลบหลู่ลั่น
เหยียบหยามหยัน...พวกพันธมิตรฯ

๓ หมายจับ มันกระจาย
แพร่ขยาย-ป้ายยักษ์ติด
โจษจันกันทั่วทิศ
จนทั้งโลกล้วนรู้รับ

๔ เคลื่อนทัพหลายหมื่นท้น
ไปจี้ก้น อังกฤษจับ
จี้ทูต ให้สำทับ
ส่งคืนกลับอาชญากร

๕ อุเหม่...อ้ายพันธมิตรฯ
ทำวิกฤตกว่าการณ์ก่อน
หนีไกลไปลอนดอน
ยังตามเชือดให้เดือดดาล

๖ แค่โกงเป็นกอบกำ
ไยต้องทำถึงประจาน
แค่หนีคดีศาล
ไยพล่ามพล่านถึงพิษภัย

๗ ระบอบทักษิณครอบ
ก็เพื่อมอบสิ่งใหม่ใหม่
เพียงหวังอำนาจไว้
ใช้เป็นฐานการกินเมือง

๘ ใคร ใคร เขาก็ทำ
ใช่เรื่องขำ ใช่ขุ่นเคือง
ใช่ลับในราวเรื่อง
ธรรมด๊า...ธรรมดา...

๙ เหวย...เหวย...พวกพันธมิตรฯ
ไยคิดร้ายกับนายข้าฯ
อย่าเห็นเป็นจันทรา
คือราหูกำแหงฤทธิ์

๑๐ ฟากฟ้า ทั้งผืนฟ้า
มือนายข้าฯ จะป้องปิด
โลกหล้าเหล่าพันธมิตรฯ
จะอมไว้ในมนต์ดำ

ภู-ติ-รัก
๒๒ – ๐๘ – ๕๑