เขียนแผ่นดิน - เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

กลิ่นคาวทะเลหอม
เมื่อลมหอบกระไออวล
หยดหยาดละอองนวล
ประมาณค่าแม่ตาปี

ธงเรือสะบัดชาย
อยู่ปลายเสากระโดงสี
เขียวแดงน้ำเงินดี
ประดับล้วนประดาเรือ

เสาก่ายระกะก่อ
เป็นตอโยงอยู่โครงเครือ
คร่ำแข็งด้วยแรงเกลือ
แห่งน้ำกร่อยเป็นกำลัง

เรือนโรงระโยงย่าน
ยังยืดยาวอยู่ยืนยัง
คอบค้อมพอกำบัง
กระบวนชีพอันชินชาญ

ลำพูลำเพาราก
และกอจากประจงจาร
ร่ายร่ำดั่งตำนาน
แห่งลำน้ำชั่วกัลปา

แขนซ้ายคือพุมดวง
แม่น้ำหลวงคือแขนขวา
อุ้มลูกแนบอุรา
ให้ดื่มนมแม่ตาปี